Zoë begon haar loopbaan in de financiële richting. “Ik zat op een opleiding tot accountant. Maar toen ik in mijn tweede jaar stage liep, wist ik: dit is het niet.” Ze miste contact met mensen. Het werk voelde eenzaam en bestond vooral uit computerwerk. 

Haar zus werkte al in de zorg en vertelde regelmatig over haar ervaringen. “Ik dacht altijd dat in de zorg werken enkel ging over verzorging, maar mijn zus liet me inzien dat er veel meer bij komt kijken.” Zo koos Zoë voor de opleiding Maatschappelijke Zorg. “Ik had het idee dat ik in de verslavingszorg wilde werken, maar tijdens mijn stage bij Pergamijn ontdekte ik de gehandicaptenzorg en dat past gewoon beter.” 

Tijdens haar opleiding liep Zoë stage bij Activiteitencentrum Leyenbroek, specifiek bij het theater en later bij het mediateam. “Ik vond het eerst spannend, maar door het gewoon te doen verdween die drempel al snel.” Na haar afstuderen bleef ze als vakantiekracht, ging vervolgens aan de slag bij het flexbureau en kreeg uiteindelijk een contract aangeboden. 

Inmiddels werkt ze op het activiteitencentrum en ondersteunt ze het mediateam. “De combinatie van werken met cliënten én creatief bezig zijn is echt iets voor mij. Zo gaan we met cliënten naar het park met een camera. Ze maken zelf foto’s en denken daarna mee over wat we ermee doen. Zo werk je op een speelse manier aan doelen als initiatief nemen en sociale interactie. Van buitenaf lijkt het misschien een eenvoudige activiteit, maar er zit een diepere laag onder.” 

Zoë kijkt terug op een periode vol persoonlijke groei. “Ik ben erachter gekomen dat ik veel meer kan dan ik dacht. Waar ik vroeger de kat uit de boom keek, sta ik nu zonder blikken of blozen op het podium of spreek ik op de radio.” Dat ze zich heeft kunnen ontwikkelen, dankt ze mede aan de ruimte die Pergamijn biedt. “Tijdens mijn trotsgesprek heb ik aangegeven dat ik me verder wil ontwikkelen, en mijn leidinggevende denkt daar echt in mee.”

Wat haar aanspreekt aan de gehandicaptenzorg, is dat je écht iets kunt betekenen. “Bij de ouderenzorg vond ik het werk vaak routinematig. Hier zie ik dat cliënten zelf ook ideeën aandragen en we samen kunnen kijken wat haalbaar is.” Ook de theorie uit haar opleiding komt terug in de praktijk. “Een activiteit lijkt op het eerste gezicht leuk en luchtig, maar het draagt vaak bij aan onderliggende doelen, zoals structuur, sociale contacten of het gevoel ergens bij te horen.”

Samenwerking is voor Zoë een belangrijk aspect van haar werk. “Als een cliënt zich niet lekker voelt, kijken we samen met de woning, gedragsdeskundige of andere disciplines wat er speelt. De samenwerking binnen Pergamijn is laagdrempelig en voelt als echt teamwork. We doen het samen.”

Zoë voelt zich thuis bij Pergamijn. “Tijdens mijn kennismakingsgesprek voelde ik direct een klik. En ik vind het mooi dat Pergamijn mijn visie op zorg deelt: kijken naar de mens achter het gedrag, aansluiten bij behoeften en samen groeien.” Ook het werken in de flexpool heeft haar veel gebracht. “Ik kon verschillende doelgroepen en locaties leren kennen. Dat hielp mij om te ontdekken wat bij je past.”

Het werk is niet alleen maar licht en creatief. “Gedrag van cliënten kan uiteenlopen en soms moeilijk te duiden zijn. Je moet snel schakelen en goed afstemmen. Dat vraagt iets van je, maar juist dat maakt het werk ook uitdagend. Het motiveert me om te blijven leren.” 

“Ik hoop dat mijn verhaal anderen inspireert,” zegt Zoë. “Dat je als student een bepaald idee kunt hebben over werk, maar dat het in de praktijk totaal anders kan uitpakken. De gehandicaptenzorg is méér dan je denkt. Ik haal er zoveel voldoening uit. Ik gun iedereen diezelfde klik met zijn werk.”